Η Σοφός


Αθηνά Κρόνος Δόρυ
φωτογραφία: Το Δόρυ

Η Ενηλικίωση των Ελλήνων

Οι Έλληνες είναι σαν  μεγάλα παιδιά, Τηλέμαχε, λέει ο Μέντορας, ακουμπισμένος στην κουπαστή ενός ΝΟΗΜΟΝΟΣ Ονείρου. Παιδιά , κακομαθημένα, εγωκεντρικά, ναρκισσευομένα, χαριτωμένα, λαμπερά, έξυπνα,  περίεργα, καλομαθημένα. Παιδιά που παίζουν με τους καθρέφτες του Διόνυσου και κομματιάζονται από τους Τιτάνες  της αυτοανάκλασης του κανένα, σε αντιπερισπασμούς  παιχνιδιών των αρχέγονων όντων.  Ένας  ρόμβος για τις  άχρηστες  τεχνοτροπίες  , ένας αστράγαλος, μια ζαριά, για τις περιττές μαντείες,  τα χρυσά μήλα για τις ανυπόστατες αθανασίες, μία σβούρα χωρίς ισορροπίες    και ένας καθρέφτης χωρίς αυτογνωσίες είναι τα παιγνίδια,  παγίδες τους.  Η Αθηνά κρατά μόνο την καρδιά τους και τους  δίνει  ζωή και μορφή ξανά στη Σοφία του Χρόνου.
Ποια είναι η διαφορά της ευφυίας από την σοφία;
Η πρώτη είναι καταναλωτική, εγωιστική, επιδεικτική και διαχωριστική.Η δεύτερη είναι ουσιαστική, λειτουργική , αρμονική  και ενωτική.Είναι αρμονία μυαλού, ψυχής και καρδιάς.
Είναι ηρεμία  των   απορροιών του ενεργειακού αυγού. Αυτή η ηρεμία  φέρνει και την κατανόηση μέσα από την ευθυγράμμιση των εσωτερικών και εξωτερικών πεδίων, την Επίγνωση. Γνώση πάνω στην γνώση. Ξέρεις τι ξέρεις, ξέρεις τι δεν ξέρεις και ξέρεις τι θέλεις να μάθεις και πως.
Αυτή η ηρεμία είναι αρμονία. Αρμονία σκέψεων, δράσεων,  λόγων και αποφάσεων.

Αρμονία στον κόσμο της ύλης και της ενέργειας.
Αυτή η εναρμόνιση είναι  όχι μόνο το μυστικό της καλής υγείας ,αλλά και το ελιξίριο νεότητος σε μεταβλητή παρορμητική και σταθερή δράση, μη πράξη και  ορμή. Είναι τακτοποίηση όλων των νησιών της ύλης ξεκινώντας από το σώμα, τον προσωπικό χώρο, το σπίτι, την χώρα ακόμη και και ένα ιστολόγιο ή ένα προφίλ με εργονομικό τρόπο και την σωστή διάταξη  πραγμάτων, αντικειμένων, υποκειμένων, ιδεών και την σύνδεση μεταξύ τους. Με αυτόν τρόπο μειώνονται οι   απώλειες  ενέργειας, η  πτώση της  ενέργειας και η εντροπία.
Εγωκεντρισμοί, ναρκισσισμοί, ωραιοπάθειες, επιδείξεις,   απληστία, φθόνος, κακοήθεια , γίνονται οι μαύρες τρύπες που  καταπίνουν   τον άνθρωπο στην άβυσσο.
Όταν το παιδί είναι παιδί, το ποτάμι είναι ποτάμι, το βουνό είναι  βουνό και  δένδρο είναι δένδρο.
Η φάση της αθωότητος.
Όταν το παιδί δεν είναι  παιδί, το ποτάμι  δεν είναι ποτάμι, το δένδρο δεν είναι δένδρο και το βουνό δεν είναι βουνό.
Η φάση της αμφισβήτησης.
Όταν το παιδί επιστρέφει  σαν το Τηλέμαχο στην καρδιά του, με την καρδιά του,το ποτάμι είναι  ξανά ποτάμι , το βουνό είναι βουνό και το δένδρο είναι δένδρο και, είναι όμορφο.
Η φάση της σοφίας.
Το κακό δεν είναι να γεράζει κανείς, είναι μέσα στον κύκλο της ζωής. Το κακό είναι να γεράζει χωρίς σοφία και, το χειρότερο είναι να μην έχει ζήσει ποτέ σαν νέος.Να ζήσει και να πεθάνει συμβιβασμένος,  φοβισμένος, οσφυοκάμπτης, ζητιάνος, δουλοπάροικος, χωρίς αξίες, όνειρα και ιδανικά.
Ο Οδυσσέας επιστρέφει σαν Τηλέμαχος, λέει ο Μέντωρ – Αθηνά, ατενίζοντας μια θάλασσα πλατιά, που του μοιάζει.
Αν ο Οδυσσέας είναι η ενηλικίωση του Αχιλλέα, ο Τηλέμαχος που βγάζει τα γένια του, είναι η  ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ του Οδυσσέα στο   Βέλος του Χρόνου.
Ένα απαλό αεράκι χάιδευε το τσουλούφι του Τηλέμαχου, καθώς το πλοίο, έπιανε στεριά.
Τόσο σοφός που έγινες Τηλέμαχε, κατάλαβες ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ τι σημαίνει, στην κρουαζιέρα των Ομηρικών Επών και τι  είναι  εντροπία πάνω στο Τέλος  του  Χώρου.
Τα χαρακτηριστικά της Σοφίας
Απλότητα
Οικονομία ενέργειας
Μείωση της εντροπίας
Αυτοκυριαρχία
Αυτογνωσία
Υπευθυνότητα
Αρμονία
Λογική
Ελεγχόμενη  τρέλα

Ομηρική Πολιτεία

Λέανδρος  Λαμπρινός
Δεκέμβριος   2014

Ο Αλχημιστής


ΕΛΖΙΝ ΠΛΟΥΤΩΝ

Φωτογραφία:

Η ΑΪΔΙΟΣ  ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ

 Ενέργεια και Ύλη

Ο Τηλέμαχος άνοιξε την πόρτα του καλυβιού αναζητώντας τον Εύμαιο, αλλά δεν τον βρήκε.

Έκανε ένα γύρο και τον αντίκρισε να κάθεται συλλογισμένος κοντά σε μια πέτρα βράχο.

-Εύμαιε, σε γύρευα παντού που ήσουν;

-Τι με ήθελες, Τηλέμαχε, ερωτά ο Εύμαιος  φτιάχνοντας τα σανδάλια του.

-Τώρα που διαβάζω τις ραψωδίες με νέα  ματιά, ανά – ΓΝΩΣΗ, αναρωτήθηκα για τον ρόλο σου και ξαναγύρισα πίσω να συζητήσουμε, όπως τότε που ήμουν παιδί και παίζαμε μαζί.Θυμάσαι Εύμαιε;

-Ναι θυμάμαι, εσύ ήσουν το καταπληκτικό, το θαυμαστό παιδί των Ομηρικών Επών με το ψηλό καθαρό μέτωπο και εγώ ήμουν ο φύλακας των χοίρων.Όταν ήλθε ο πατέρας σου , τα σκυλιά ορμήσανε να τον φάνε και εγώ τον προφύλαξα. Από χοίρους γνώριζε , τους είχε συναντήσει και στην Κίρκη. Αν δεν ήταν ο πατέρας σου να τους σώσει θα είχανε  μείνει γουρούνια στην θεά του σεξ.Και εδώ χοίροι παραμένουν  χωρίς  συνείδηση  και καταβροχθίζονται από τους μνηστήρες  κάθε μέρα.

-Και εσύ Εύμαιε;

-Είμαι εδώ, γιατί το επίπεδο συνείδησης τους είναι πολύ χαμηλό και ο μετασχηματισμός απαιτεί αναδιάταξη της ενέργειας και του καλυβιού, ριζική . Μόνο όταν γίνει αυτό μπορεί ο ΝΟΥΣ να εισέλθει σε παλάτι λαμπρό, και πάλι, πρέπει να δώσει την μάχη με τρόπο στρατηγικό πριν μπορέσει να ανέβει σε δώμα υψηλό.

-Εύμαιε, εσύ είσαι ο μάγος, ο  αλχημιστής της Οδύσσειας, ο γενεσιουργός;

-Δεν  μπορώ να σου  τίποτα για αυτό. Θα ψάξεις να το βρεις μόνος σου, όπως και το σημείο της δύναμης σου μαζί με το κέντρο ισορροπίας σου. Ο απαντήσεις είναι μέσα σου, αναδύονται από  μέσα σου  και γεννιούνται από τις σωστές καλές ΕΥΜΑΙΕΣ ερωτήσεις.Αρκεί ο σπόρος να είναι ζωντανός όπως και η καρδιά. Μόνο έτσι κανείς  μπορεί να  ΒΛΕΠΕΙ και να προχωρά.

Η κατασκευή είναι ζευγάρι ύλης, συνδυσμός  των χημικών στοιχείων.

Η δημιουργία είναι ζευγάρι ύλης και ενέργειας, συνδυασμός ονείρου και συνείδησης.

Στην άκρη του βράχου  μια ερινεός συκή νεαρή φύτρωνε σε μια σχισμή, παρατήρησε ο Τηλέμαχος σκεπτικός , ενώ ο Εύμαιος τραγουδούσε  ένα  σύγχρονο τραγουδάκι φορώντας την παλιά χλαίνη του, το παλιό του παλτό , εκείνο που είχε δανείσει στον Οδυσσέα  μια κρύα νύχτα του Νοέμβρη:

Μήπως θαρρέψει ο άνθρωπος
Και ψάξει στα χαμένα
Και βάλει χώρια τα καλά
Χώρια τα στερημένα

Στη φωτιά ρίχνω όλα τα ταμένα
Όνειρα πάρτε με μαζί κι έμενα
Να χαθώ σε τραγούδια περασμένα
Κάπου εκεί όσα έχω χρεωμένα ζω

Από τα πέρατα της γης
Φέραν της φωτιάς οι μάγοι…

Στη φωτιά ρίχνω  όλα τα χαμένα όνειρα πάρτε μαζί και μένα……

Της  ομηρικής φωτιάς οι μάγοι

Τα  χαρακτηριστικά του καλού αλχημιστή

Ανακεφαλαίωση

Η Τέχνη του κυνηγού

Ο Οραματισμός του Ονειρευτή

Ομηρική Πολιτεία

Λέανδρος  Λαμπρινός

Νοέμβριος   2014

Η Μορφοποιός


Ζώνη Πολεμιστών Αφροδίτη ΕΛΖΙΝ

Φωτογραφία: Η ΖΩΝΗ

Η Μορφή του Τηλέμαχου

Η Μορφοποιός

Όταν η  απρόσωπη άμορφη  Ενέργεια  γίνεται  Ύλη, παίρνει πρόσωπο, μορφή  και σχήμα.  Το ΕΝΑ γίνεται ΔΥΟ, αρσενικό και θηλυκό, συν και πλην, γιν και γιαγκ, σπερματοζωάριο και ωάριο, Άρης  και Αφροδίτη. Η Ύπαρξη αρχίζει το Ταξίδι της  και ο Πόλεμος για την Τροία ξεκινά με  την κατάκτηση του Ιλίου σε 10 Χρόνια και  51 Ημέρες. Όταν η Τροία πέφτει,  η Συνείδηση ξεκινά το  επικίνδυνο Ταξίδι της Επιστροφής ανάμεσα από παγίδες  Σταθμούς μιας Ομηρικής  Αποστολής. Το  ΕΝΑ γίνεται ΔΩΔΕΚΑ σε 10  Χρόνια και 40 Ημέρες, ομίχλης πολλής.

Η Τροία πέφτει, γιατί  η Ζωή είναι ένα στοίχημα που πρέπει να συντελεστεί σε Ενεστώτα Χρόνο.Πίσω από τα Τείχη βρίσκεται η Γνώση και η όμορφη ΜΟΡΦΗ της Ελένης.

-ΕΓΩ  την  έδωσα στον Πάρι , όπως του είχα υποσχεθεί για να δοκιμαστεί  το ΕΜΕΙΣ.

Ποιοι  θα είναι, ΕΜΕΙΣ, με ποιους, πότε και γιατί.

Πως παίρνει σχήμα και μορφή ένα αντικειμένο στη Γη;

Όταν ένα υποκείμενο, το ονειρευτεί.

Η Ιλιάς, είναι η Τέχνη του Πολέμου και η Οδύσσεια, η  Δεξιοτεχνία  της Ειρήνης σε μια πορεία ζωής με στόχο προορισμό ομορφιά και αισθητική.

Είναι η ηθική, αισθητική;

Ναι, γιατί δίνει την μορφή, το Κάλος, με του Πνεύματος, την Πνοή.

Η εμπειρία των εμπειριών ΤΗΛΕΜΑΧΕ, είναι να περπατήσεις σε αυτή την μικρούλα γαλαζοπράσινη γη, με το Πνεύμα  του Μαχητή Πολεμιστή. Η Γνώση και η Συνείδηση μόνο, αν μέσα από ένα αγώνα κατακτηθεί είναι δική σου και σου ανήκει για πάντα.

Ο Τηλέμαχος ξύπνησε   αναστατωμένος από την φωνή.

Κοίταξε γύρω του. Δεν  ήταν κανείς.

Όνειρο ήταν, σκέφτηκε,φωναχτά Το ονειρεύτηκα σαν  πραγματικό.

-Ή, κάποιος σε ονειρεύτηκε, ως   ένα πρόσωπο μυθικό.

Ένα πρωινό αστέρι χαμογέλασε, όμορφο λαμπερό σαν την Αφροδίτη  Μορφώ, Αυγερινό.

Όταν το ΕΝΑ συναντά το ΔΥΟ σε ΕΝΩΣΗ, το ΤΡΙΑ γεννιέται με συμπαντική κήρυξη πολέμου, ένοπλου  ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ΜΑΧΗΤΗ μέσα από το νερό και τα  κύματα  της συλλογικής Αντίληψης. Γίνεται Αέρας, Πνεύμα , Φωτιά και ΠΝΟΗ πάνω στην στεριά ΓΗ.

Τα χαρακτηριστικά της  ομορφιάς

Έχει

γνώση,

αρμονία

ηθική

συνείδηση

αισθητική

μαχητικότητα

δύναμη

ορμή

σχήμα

σύνδεση

περιεχόμενο

 και  θεσπέσια μορφή

β Οδυσσείας στίχοι 1-13
ἦμος δ᾽ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
ὤρνυτ᾽ ἄρ᾽ ἐξ εὐνῆφιν Ὀδυσσῆος φίλος υἱὸς
εἵματα ἑσσάμενος, περὶ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτ᾽ ὤμῳ,
ποσσὶ δ᾽ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
βῆ δ᾽ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο θεῷ ἐναλίγκιος ἄντην.
αἶψα δὲ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε
κηρύσσειν ἀγορήνδε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.
οἱ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ᾽ ἠγείροντο μάλ᾽ ὦκα.
αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾽ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ᾽ ἐγένοντο,
βῆ ῥ᾽ ἴμεν εἰς ἀγορήν, παλάμῃ δ᾽ ἔχε χάλκεον ἔγχος,
οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω κύνες ἀργοὶ ἕποντο.
θεσπεσίην δ᾽ ἄρα τῷ γε χάριν κατέχευεν Ἀθήνη.
τὸν δ᾽ ἄρα πάντες λαοὶ ἐπερχόμενον θηεῦντο·
ἕζετο δ᾽ ἐν πατρὸς θώκῳ, εἶξαν δὲ γέροντες.
 Όμως σαν  χάραξε και  φανερώθηκε η ροδοδάχτυλη της νύχτας
κόρη Ηώς,  ηριγένεια αυγή
 του Οδυσσέα ο φίλος γιος  σηκώθηκε απὸ το στρώμα,
 ρούχα ντύθηκε, έθεσε ξίφος οξύ στον ώμο,
έδεσε καλά  σάνταλα στα πόδια τα λαμπρά του,
και βγαίνει απὸ τον  θάλαμο μοιάζοντας με αθάνατο.
 Στο άψε ,κήρυκες  πρόσταξε λιγύφθογγους, αμέσως
τους μακρυμάλληδες Αχαιοὺς στην αγορά να  φωνάξουν.
Τους  φωνάξανε , και γρήγορα συνάχτηκαν εκείνοι.
Και σαν συγκεντρώθηκαν , και  μια ΠΑΡΕΑ   όλοι έγιναν
κινάει εκεί με χάλκινο κοντάρι στην παλάμη,
μονάχος όχι,· δυὸ σκυλιὰ γοργόποδα  τον  ακολουθούσαν,
και η  Αθηνά με  θεόλαμπρη τον περιέλουζε,  χάρη.
Τον θαυμάζανε όλοι οι λαοί, όπως  ερχόταν. Κάθεται 
στο πατρικό του   θώκο  και οι  γέροι  υποχώρησαν δίνοντας  τόπο.
Η ομήγυρις του Τηλέμαχου
Ομηρική Πολιτεία
Λέανδρος  Λαμπρινός
Οκτώβριος   2014