Η Σοφός


Αθηνά Κρόνος Δόρυ
φωτογραφία: Το Δόρυ

Η Ενηλικίωση των Ελλήνων

Οι Έλληνες είναι σαν  μεγάλα παιδιά, Τηλέμαχε, λέει ο Μέντορας, ακουμπισμένος στην κουπαστή ενός ΝΟΗΜΟΝΟΣ Ονείρου. Παιδιά , κακομαθημένα, εγωκεντρικά, ναρκισσευομένα, χαριτωμένα, λαμπερά, έξυπνα,  περίεργα, καλομαθημένα. Παιδιά που παίζουν με τους καθρέφτες του Διόνυσου και κομματιάζονται από τους Τιτάνες  της αυτοανάκλασης του κανένα, σε αντιπερισπασμούς  παιχνιδιών των αρχέγονων όντων.  Ένας  ρόμβος για τις  άχρηστες  τεχνοτροπίες  , ένας αστράγαλος, μια ζαριά, για τις περιττές μαντείες,  τα χρυσά μήλα για τις ανυπόστατες αθανασίες, μία σβούρα χωρίς ισορροπίες    και ένας καθρέφτης χωρίς αυτογνωσίες είναι τα παιγνίδια,  παγίδες τους.  Η Αθηνά κρατά μόνο την καρδιά τους και τους  δίνει  ζωή και μορφή ξανά στη Σοφία του Χρόνου.
Ποια είναι η διαφορά της ευφυίας από την σοφία;
Η πρώτη είναι καταναλωτική, εγωιστική, επιδεικτική και διαχωριστική.Η δεύτερη είναι ουσιαστική, λειτουργική , αρμονική  και ενωτική.Είναι αρμονία μυαλού, ψυχής και καρδιάς.
Είναι ηρεμία  των   απορροιών του ενεργειακού αυγού. Αυτή η ηρεμία  φέρνει και την κατανόηση μέσα από την ευθυγράμμιση των εσωτερικών και εξωτερικών πεδίων, την Επίγνωση. Γνώση πάνω στην γνώση. Ξέρεις τι ξέρεις, ξέρεις τι δεν ξέρεις και ξέρεις τι θέλεις να μάθεις και πως.
Αυτή η ηρεμία είναι αρμονία. Αρμονία σκέψεων, δράσεων,  λόγων και αποφάσεων.

Αρμονία στον κόσμο της ύλης και της ενέργειας.
Αυτή η εναρμόνιση είναι  όχι μόνο το μυστικό της καλής υγείας ,αλλά και το ελιξίριο νεότητος σε μεταβλητή παρορμητική και σταθερή δράση, μη πράξη και  ορμή. Είναι τακτοποίηση όλων των νησιών της ύλης ξεκινώντας από το σώμα, τον προσωπικό χώρο, το σπίτι, την χώρα ακόμη και και ένα ιστολόγιο ή ένα προφίλ με εργονομικό τρόπο και την σωστή διάταξη  πραγμάτων, αντικειμένων, υποκειμένων, ιδεών και την σύνδεση μεταξύ τους. Με αυτόν τρόπο μειώνονται οι   απώλειες  ενέργειας, η  πτώση της  ενέργειας και η εντροπία.
Εγωκεντρισμοί, ναρκισσισμοί, ωραιοπάθειες, επιδείξεις,   απληστία, φθόνος, κακοήθεια , γίνονται οι μαύρες τρύπες που  καταπίνουν   τον άνθρωπο στην άβυσσο.
Όταν το παιδί είναι παιδί, το ποτάμι είναι ποτάμι, το βουνό είναι  βουνό και  δένδρο είναι δένδρο.
Η φάση της αθωότητος.
Όταν το παιδί δεν είναι  παιδί, το ποτάμι  δεν είναι ποτάμι, το δένδρο δεν είναι δένδρο και το βουνό δεν είναι βουνό.
Η φάση της αμφισβήτησης.
Όταν το παιδί επιστρέφει  σαν το Τηλέμαχο στην καρδιά του, με την καρδιά του,το ποτάμι είναι  ξανά ποτάμι , το βουνό είναι βουνό και το δένδρο είναι δένδρο και, είναι όμορφο.
Η φάση της σοφίας.
Το κακό δεν είναι να γεράζει κανείς, είναι μέσα στον κύκλο της ζωής. Το κακό είναι να γεράζει χωρίς σοφία και, το χειρότερο είναι να μην έχει ζήσει ποτέ σαν νέος.Να ζήσει και να πεθάνει συμβιβασμένος,  φοβισμένος, οσφυοκάμπτης, ζητιάνος, δουλοπάροικος, χωρίς αξίες, όνειρα και ιδανικά.
Ο Οδυσσέας επιστρέφει σαν Τηλέμαχος, λέει ο Μέντωρ – Αθηνά, ατενίζοντας μια θάλασσα πλατιά, που του μοιάζει.
Αν ο Οδυσσέας είναι η ενηλικίωση του Αχιλλέα, ο Τηλέμαχος που βγάζει τα γένια του, είναι η  ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ του Οδυσσέα στο   Βέλος του Χρόνου.
Ένα απαλό αεράκι χάιδευε το τσουλούφι του Τηλέμαχου, καθώς το πλοίο, έπιανε στεριά.
Τόσο σοφός που έγινες Τηλέμαχε, κατάλαβες ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ τι σημαίνει, στην κρουαζιέρα των Ομηρικών Επών και τι  είναι  εντροπία πάνω στο Τέλος  του  Χώρου.
Τα χαρακτηριστικά της Σοφίας
Απλότητα
Οικονομία ενέργειας
Μείωση της εντροπίας
Αυτοκυριαρχία
Αυτογνωσία
Υπευθυνότητα
Αρμονία
Λογική
Ελεγχόμενη  τρέλα

Ομηρική Πολιτεία

Λέανδρος  Λαμπρινός
Δεκέμβριος   2014
Advertisements

3. Εριούνιος Αθηνά


Ερμής Αθηνά

Η σοφία του χρόνου στην ερμηνεία του χώρου

Η πρώτη σκηνή στην α ραψωδία την ομηρική ανοίγει με την παρέμβαση της Αθηνάς που σπάζει το πρωτόκολλο στην αγορά των θεών δυναμικά και ζητά την επιστροφή του Οδυσσέα. Η Αθηνά, η έμφυτος νοημοσύνη  σοφία είναι πάντα  παρούσα καθ΄όλη την διάρκεια του ταξιδιού σταθερά αφοσιωμένα   μεταμορφωμένη σε  όντα  έλλογα, θαλασσαετούς  και πουλιά. Ο Ερμής με εντολή του Διός παραδίδει το μήνυμα στην Καλυψώ και έχει μεγάλη πειθώ. Ο νεαρός γιος του μεγάλου Διός  έχει αξιοσημείωτες παρουσίες στους  οδυσσειακούς σταθμούς  και ο Ερμής  καταλήγει  μετά την ερμηνεία του τόξου ,την μνηστηροφονία  στην συνοδεία των μνηστήρων  στον κάτω κόσμο του Πλούτωνος την  ραψωδία ω ως ψυχοπομπός.
 Γιατί;Το απορητικό ερώτημα αναδύεται μέγα και  ομηρικό.
Διότι ο ποιητής έχει αφήσει  το ΤΟΞΟ του Απόλλωνος  στο θησαυροφυλάκιο των  άνω δωματίων του ανακτόρου  και αποτελείται από τις  ΛΕΞΕΙΣ του . Δεν το πήρε μαζί του στον γύρο κύκλο Ο του κόσμου.
Θα το χρησιμοποιήσει  όταν ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ  μαζί με την απολλώνια  συνείδησή του γιατί το γνωρίζει πολύ καλά και το δύναται , το πνεύμα του το  μπορεί. 
Η ΠΗΝΕΛΟΠΗ  κατεβάζει  το τόξο κάτω στην αυλή  και προκηρύσσει τον  διαγωνισμό του τόξου στην ραψωδία φ. Ο Οδυσσέας, είναι δισέγγονος του Λόγιου Ερμή και ο Όμηρος  «πυγμαλίων των Θεών» δημιουργός  του Λόγου  και της Λόγιας  Ερμηνείας του πάνω  του πέρα και του κάτω, τριγύρω όλου του  κόσμου.

Ερμής  Αθηνά    ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΓΝΩΣΗ
 η Προσοχή της Προσοχής
 ήτοι,  η Ομηρική Προσευχή Προσοχή

Η πρώτη προσοχή συνδέεται με τον Ερμή και την συνείδηση που αρχίζει να παρατηρεί τον εαυτό της γύρω στα τρία με τέσσερα χρόνια της ζωής του ανθρώπου και αρχίζει να κάνει την καταγραφή συλλέγοντας πληροφορίες.
Από το «Εγώ» του Άρη, που λέει εγώ υπάρχω-την επιβολή της ύπαρξης-
φθάνουμε στο “Εγώ” του Ερμή που συνειδητοποιεί ότι είναι …το “Εγώ” που σκέφτεται.
Από εδώ βέβαια αρχίζουν και οι μεγάλες κλοπές, γιατί ο νους αφ ΄ενός μας εξηγεί τον κόσμο αφ΄ετέρου μας κλέβει κιόλας, όπως μας διδάσκει ο αφηρημένος πυρήνας του μύθου του σκανδαλιάρη  θεού. Συνέχεια