α Οδυσσείας στιχ. 11-20


Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΥΨΩ

N.C. Wyeth 1929 ΙΔΙΩΤΙΚΗ .ΣΥΛΛΟΓΗ

Το παρόν και  το μέλλον του Οδυσσέα

 10

ἔνθ’ ἄλλοι μὲν πάντες, ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον,
οἴκοι ἔσαν, πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν·
τὸν δ’ οἶον, νόστου κεχρημένον ἠδὲ γυναικός,
νύμφη πότνι’ ἔρυκε Καλυψώ, δῖα θεάων,
ἐν σπέεσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι.
ἀλλ’ ὅτε δὴ ἔτος ἦλθε περιπλομένων ἐνιαυτῶν,
τῷ οἱ ἐπεκλώσαντο θεοὶ οἶκόνδε νέεσθαι
εἰς Ἰθάκην, οὐδ’ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων
καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι· θεοὶ δ’ ἐλέαιρον ἅπαντες
νόσφι Ποσειδάωνος· ὁ δ’ ἀσπερχὲς μενέαινεν    20
ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ πάρος ἣν γαῖαν ἱκέσθαι.

Σύγχρονα  Ομηρικά Έπη

Α Ιλιάδος, στιχ.1-11


Το προοίμιο της Ιλιάδας
Ομήρου Ιλιάς
Α
Αχιλλέως μήνις
Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληιάδεω Ἀχιλῆος

οὐλομένην, ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,
πολλὰς δ’ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
οἰωνοῖσί τε πᾶσι· Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή·        5
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.
Τίς γάρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός· ὃ γὰρ βασιλῆι χολωθεὶς
νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὦρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί,        10
οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα
Ἀτρεΐδης·

Σύγχρονα Ομηρικά  Έπη

α Οδυσσείας, στιχ. 1-10


ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ

Ομήρου Οδύσσεια
α
Αγορά Θεών. Αθηνάς παραίνεσις προς Τηλέμαχον.
῎Ανδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσε•
πολλῶν δ᾽ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
πολλὰ δ᾽ ὅ γ᾽ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
5 ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.
ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὣς ἑτάρους ἐρρύσατο, ἱέμενός περ•
αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,
νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς ῾Υπερίονος ᾿Ηελίοιο
ἤσθιον• αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.
10 τῶν ἁμόθεν γε, θεά, θύγατερ Διός, εἰπὲ καὶ ἡμῖν.

Σύγχρονα  Ομηρικά Έπη

Ομηρικές Αλήθειες και Ψέμματα


.ΑΣΤΡΑΙΑ 16 ΟΠ

Δεν  χρειάζεται ένας ακόμη παγκόσμιος πόλεμος, ( που ήδη συμβαίνει), αλλά μια παγκόσμια επανάσταση στον τρόπο σκέψης του ανθρώπου, ένα κβαντικό άλμα με της αντίληψης τα πολύπλευρα, φτερά.

Βρήκαμε την Αστραία στο μέσον της ερήμου του πραγματικού  με τον Μορφέα να την ρωτά επιτακτικά για τον ορισμό της πραγματικότητος του ρεαλισμού.

Τι είναι πραγματικό και  τι όχι;

Πραγματικό και αφηρημένο είναι η ενέργεια και οι μετατροπές της, πραγματικό και συγκεκριμένο είναι η ύλη και οι μορφές της. Το εύρος της αντίληψης καθορίζει  την  αλληλεπίδραση των  2 μερών της εξίσωσης και τη δημιουργία ενός τρίτου σημείου που  είναι  η κατανόηση  της,  μέσω της όρασης. Όταν κοιτάζεις  την ύλη, τα πράγματα,  αντικείμενα και υποκείμενα,  κοσμήματα του κόσμου, αντιλαμβάνεσαι  τη μορφή τους,  όταν  τα ατενίζεις  βλέπεις την ενέργεια τους. Αυτή, που βλέπαμε όταν ήμασταν παιδιά και το έχουμε ξεχάσει  εξ αιτίας των μεταφραστικών προγραμμάτων της κοινωνικής διαμόρφωσης που έχουμε διδαχτεί.

Τι είναι κοινωνική  διαμόρφωση;

Κοινωνική διαμόρφωση είναι ένα νησί , μία φυλακή του Αλκατράζ, ένα σπήλαιο του Πλάτωνος, ένα ΜΑΤΡΙΧ, το τονάλ στη γλώσσα των Τολτέκων. Είναι οι ιδέες μας, τα πιστεύω μας, οι πεποιθήσεις μας, ο τρόπος που κοιτάζουμε τον κόσμο, αποτέλεσμα της κουλτούρας μας, της καταγωγής μας και του τόπου και του χρόνου που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.

Τον κοιτάζουμε αλλά ποτέ δεν τον βλέπουμε, φυλακισμένοι  στις προβολές  της αυτοανάκλασης μας και κομματιασμένοι στα θρύψαλα του καθρέφτη του Διόνυσου με τα παιγνίδια των  γυψωμένων  Τιτάνων.

Αυτό σημαίνει πως πρέπει να καταργήσουμε την κοινωνική διαμόρφωση για να ελευθερωθούμε;

Το ανθρώπινο  μυαλό παγιδεύεται πάντα στο δίπολο του ναι και όχι, άσπρο μαύρο, διάβολος θεός, νύχτα ημέρα, κύκλος ευθεία, ενέργεια ύλη θεωρώντας πως πρέπει να πιστέψει και να υιοθετήσει ένα από  τα δύο και  μόλις το κάνει μετατρέπεται στο αντίθετό του. Το ανθρώπινο μυαλό, καθαρή ενέργεια, είναι η ανθρώπινη  αντίληψη και ως τέτοια είναι σε διαρκή  εξέλιξη  και διαλεκτική σχέση με το περιβάλλον και την ύλη.  Είναι συνδημιουργός. Συνεπώς  δεν χρειάζεται να καταργήσουμε κάτι και ούτε μπορούμε. Αυτό που χρειάζεται είναι να  τακτοποιήσουμε  ¨το νησί¨ ΥΛΗ, σε διάταξη πιο εργονομική και να  μη λατρεύουμε και προσκυνούμε  τα προγράμματα, την κοινωνική διαμόρφωση και καταγραφή.

Το ανθρώπινο μυαλό είναι συν δημιουργός; Ο άλλος δημιουργός, ποιος είναι;

Τα χέρια μας,  με τον αντιτακτό  αντίχειρα. Η δημιουργία  προϋποθέτει μυαλό, ήτοι σκέψη και, χέρια. Ο λόγος θα την αναγγείλει εκφωνώντας την. Αυτή είναι και η διαφορά ζώου και ανθρώπου αλλά και  η βασανιστική πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Η σκέψη, οι ερωτήσεις και η δημιουργία.  Κανένα ζώο δεν θα αναρωτηθεί ποτέ για τίποτα. Μπορεί να κατασκευάσει την φωλιά του βασιζόμενος  στο ένστικτό του, χιλιάδες χρόνια την  ίδια,  αλλά δεν θα την δημιουργήσει ξεπερνώντας την. Τα ζώα γνωρίζουν αλλά δεν σκέπτονται, ο άνθρωπος σκέπτεται ενίοτε, αλλά δεν γνωρίζει. Η πορεία προς την γνώση είναι  επίπονη διαδικασία και Ηράκλεια Επιλογή. Τα ζώα, τα φυτά και τα δένδρα είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου, αλλά  μόνο ο σοφός άνθρωπος  μπορεί να συνυπάρξει σοφά μαζί τους. Ειδικά τα μεγάλα ζώα και τα αιωνόβια δένδρα είναι και μεγάλοι ονειρευτές της ανθρωπότητος και μπορούν να μας διδάξουν πολλά και σιωπηλά.

Πως θα ορίζαμε τη γνώση;

Η γνώση περιέχει τρία μεγάλα πεδία. Το Γνωστό, τον Λαβύρινθο, δύσκολο πολύ ζωντανός να βγει  κάποιος από εκεί, με όλα τα μεγάλα δωμάτια της  επιστήμης, της ακαδημαϊκής σκέψης και της λογικής.   Ένας Θησέας τα καταφέρνει χωρίς να ολοκληρώσει την αποστολή. Ξεχνά να αλλάξει τα πανιά και εγκαταλείπει την Αριάδνη, την αγνότητα την καθαρότητα της σκέψης  για μία έδρα χωρίς ουσία σοφία και ανθρωπιά. Το Άγνωστο, τον Ωκεανό, τα άγρια κύματα του Ποσειδώνος, τέχνη, φιλοσοφία ,μεταφυσική  και το ταλαιπωρημένο  θυμικό. Μόνο ο Οδυσσέας επιβιώνει εδώ. Και αυτό που δεν μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή, είναι η πορεία και η  άνοδος στον   Όλυμπο του Ηρακλή, καιόμενος από εσωτερική φλόγα, ευθυγράμμιση όλων των ενεργειακών πεδίων σε αντίληψη συγχρονιστική.

Οι άνθρωποι είναι δύο ειδών. Οι άνθρωποι της γνώσης και οι εχθροί της γνώσης. Οι μικροί τύραννοι, πολέμιοι της γνώσης και αυτοί,  είναι συνήθως οι μανιακοί χρήστες του γνωστού εκτός από την υπερβολική χρήση του εγώ και εγώ.Η δικλείδα ασφαλείας είναι η αυτογνωσία, η γνώση του εαυτού .Γνώση χωρίς  σοφία, αρμονία και αυτογνωσία είναι   μισή γνώση ανολοκλήρωτη. Αν η ανθρωπότητα και ο κόσμος βρίσκεται σήμερα σε μια κρίσιμη για την εξέλιξη της, καμπής, είναι εξ αιτίας της έλλειψης αυτής της γνώσης και όχι μόνο. του εαυτού.Η εξουσία, η γνώση, η τεχνολογία, ο πλούτος έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων ανθρώπων με μεγάλη κατάχρηση εξουσίας και παντελή έλλειψη αυτογνωσίας.  Παραμένουν τόσο ξένοι μα τόσο ξένοι με τον εαυτό τους. Αυτή η αποξένωση είναι η αλλοτρίωση του ανθρώπου και η μετατροπή του στην  κατσαρίδα  του Κάφκα.

Πάντα υπήρξαν δύσκολες καμπές στην ιστορία της  ανθρωπότητος. Γιατί αυτή να είναι διαφορετική;

Πάντοτε υπήρξαν και πάντοτε είχαμε μια αλλαγή διαφορετική. Παλαιότερα σημαντικό ρόλο παίζανε τα ιερατεία, οι ιερείς,  που κατείχαν και τα κλειδιά της γνώσης και της επιστήμης δίνοντας  ό,τι ήθελαν,  όπως ήθελαν στο  χειραγωγούμενο πλήθος μαζί με τις εκάστοτε πολιτικές εξουσίες,  βασιλιάδων, αυτοκρατόρων και πολιτικών αρχηγών. Πρώτα προσκυνούσες  τον θεό του ιερατείου και μετά γινόσουν βασιλιάς.

Σήμερα δεν ισχύει αυτό;

Σήμερα έχουν τροποποιηθεί λιγάκι τα πράγματα και αυτό γιατί η παγκοσμιοποίηση  είναι προ των πυλών. Όχι πως δεν υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης,  αλλά το σύστημα δεν αφήνει κανένα  εύκολα  να αναδειχθεί, αν στους δικούς  του κανόνες, δεν πειθαρχεί.  Τους καταβροχθίζει, όπως ο Κρόνος και ο Ουρανός γιατί για την εξουσία, ανησυχεί. Για αυτό τον λόγο , διορίζει αχυράνθρωπους και μαριονέτες , βιτρίνα, σε θέσεις εξουσίας, αλλά είναι πλέον τόσο μεγάλη η  σήψη και η διαφθορά που μέσα στα απόβλητα του θα θαφτεί πραγματικά.

Τι σημαίνει παγκοσμιοποίηση. Δεν είναι καινούργια,  σαν ιδέα. Είναι κακή;

Τίποτα δεν είναι καλό ή κακό από μόνο του. Ας μην έχουμε προκαταλήψεις. Το καλό και το κακό εξαρτάται από τον χρήστη και τον τρόπο χρήσης του. Ένα μαχαίρι  μπορεί να χρησιμοποιηθεί  με διάφορους τρόπους. Να κόψεις ένα μήλο σε 6 ίσα τεμάχια  ένα για κάθε θεά του  Ολύμπου για να αποφύγεις τον Τρωικό Πόλεμο, να βγάλεις  μια σφαίρα από ένα τραύμα,να κόψεις ένα σχοινί κλπ. Είναι απλώς ένα εργαλείο, όπλο, ούτε καλό ούτε κακό όταν χρησιμοποιείται από ένα άνθρωπο σοφό.

Η παγκοσμιοποίηση είναι παλαιά υπόθεση. Από την εποχή της Βαβυλώνας, Αιγύπτιοι, Κινέζοι Μήδοι  Έλληνες Ρωμαίοι, Γάλλοι Βρετανοί Ρώσοι Γερμανοί, Ισπανοί,Εβραίοι, Αμερικάνοι και άλλοι πολλοί διεκδίκησαν μια θέση στην παγκόσμια κυριαρχία  όχι μόνο κάτω από την ομπρέλα ενός έθνους ή μιας φυλής αλλά και με με τις ευλογίες ενός ιερατείου κυρίως μονοθεϊστικού ή μιας ιδεολογίας αριστερής,  δεξιάς  ή φιλελεύθερης  πολιτικής.

Σήμερα όμως το πρόσωπο της παγκοσμιοποίησης έχει αλλάξει και είναι απρόσωπο μέσα από τις απρόσωπες  τράπεζες και  πολυεθνικές  και ο ρόλος των κυβερνήσεων των εθνών  και των ιερατείων έχει παραμεριστεί. Ο λόγος είναι απλός. Δεν τους χρειάζονται για να κάνουν την δουλειά τους. Αφού  εξαγόρασαν και χρησιμοποίησαν τους θρησκευτικούς και κυβερνητικούς μανδαρίνους,  οι οποίοι πρόδωσαν τις πατρίδες τους τον λαό τους  τους πετάνε σαν λεμονόκουπες και  μιας χρήσης  ανταλλακτικό.

Και φυσικά διαβρώνοντας τα πάντα και τους πάντες, πουλάνε φθηνό ανθρωπισμό περί  ισότητος αντιρατσισμού και ψίχουλα αγάπης και  ελεημοσύνης. Γιατί όταν οι πολυεθνικές σήμερα μιλούν για ισότητα. εννοούν πως θα είμαστε όλοι ίσοι σε  στην φάρμα της παγκοσμιοποίησης με το μαστίγιο και το  όπλο του αργιεργάτη στο κεφάλι μας. Όταν δηλώνουν αντιρατσιστές εννοούν πως δε έχει καμιά σημασία αν θα είσαι  Έλληνας Πακιστανός, Εβραίος  ή  Γερμανός αρκεί  να δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ  ή να πεθαίνεις άστεγος  και άνεργος στο δρόμο.Και όταν μιλούν για ειρήνη επιθυμούν την ειρήνη των αγορών. Απόδειξη είναι ότι χύνουν κροκοδείλια  δάκρυα  για το προσφυγικό που οι ίδιοι κατασκευάζουν και ποτέ για  δικαιοσύνη  και οικονομική  ισότητα, οι φιλάνθρωποι υποκριτές.

Πραγματικά ο Σμιθ μοιάζει  παντοδύναμος και εμείς οι άνθρωποι, ο ιός πάνω στη γη, οι χειρότεροι εχθροί του εαυτού μας. Είναι όμως επιλογή μας να πολεμούμε ακόμη, η επιλογή του Νίο σε ένα μάταιο άνισο αγώνα;

Ναι, είναι επιλογή μας, αλλά και η προφήτις έχει κάνει ένα ευφυή  αντιπερισπασμό.. Έχει μπει μέσα στον Σμιθ και  αυτό  το άθλιο  απάνθρωπο σύστημα καταρρέει εκ τω έσω. Σπάει και συντρίβεται και είναι ο ήχος κρότος μιας πραγματικότητος που καταρρέει στην  έρημο του αυθεντικού και στην επιστροφή των πολεμιστών του εφικτού. Αυτός ο πόλεμος θα λήξει  και ο Σμιθ θα καταστραφεί.Η καινούργια συνθήκη έχει υπογραφεί και η ανθρωπότητα έχει πια  ενηλικιωθεί. Ο  Ζευς, άρχων νους του ανθρώπου με την Μήτιδα να  ενωθεί για να αποκτήσει μια κόρη πάνοπλη  και σοφή. Οι καλές ταινίες περικλείουν πάντοτε διαχρονικά μεγάλα μηνύματα, όπως και οι αρχέγονοι μύθοι.

Τι σημαίνει πολεμιστής.; Και η ειρήνη; Ο κόσμος έχει κουραστεί από πολέμους.

Η έννοια του πολεμιστή είναι πολύ υψηλή έννοια και είναι η εμπειρία των εμπειριών να ζήσεις και να περπατήσεις σε αυτή την μικρούλα γαλαζοπράσινη γη ως πολεμιστής . Ειρήνη δεν  μπορεί να  είναι ούτε δειλία, ούτε υποταγή ούτε να αφορά την ειρήνη των αγορών  και των πολυεθνικών.Ο καθένας πρέπει να αναλάβει τη ευθύνη της ύπαρξης του, να ενηλικιωθεί και να αγωνισθεί   για μια καλύτερη ποιότητα ζωής σε αρμονία με το περιβάλλον και τη φύση.Είναι διαφορετικό να ζεις από το να φυτοζωείς ή λίγα ψίχουλα αγάπης να εκλιπαρείς. Είναι θέση και στάση φιλοσοφίας και ζωής.Η τέχνη της ειρήνης είναι μια  γνώση πολέμου.

Το κεντρικό σημείο της φιλοσοφίας σου εστιάζεται στα Ομηρικά Έπη. Γιατί αυτή η  προτίμηση επιλογή;

‘Εχω σπουδάσει θετικές επιστήμες στο ΑΠΘ. Δεν είμαι ούτε ιστορικός, ούτε αρχαιολόγος, ούτε φιλόλογος και όταν χρειάζεται συμβουλεύομαι εκλεκτούς συναδέλφους, ζητώ την γνώμη τους και επικαλούμαι τα φώτα τους.Τον Όμηρο τον ανακάλυψα αποφοιτώντας από  το πανεπιστήμιο , όταν πια ανακάλυψα την μελέτη για την χαρά της γνώσης και της αυτοπαδείας μετά από μεγάλη περιπλάνηση  στα δωμάτια του Λαβύρινθου της.Με βοήθησε να συνδέσω τα  διαφορετικά γνωστικά πεδία και να  τα κατανοήσω.Η προσέγγιση μου είναι ερμηνευτική και οπωσδήποτε υποκειμενική. Αγωνίζομαι για το μεγαλύτερο ποσοστό αντικειμενικότητος, ως υποκείμενο αυτού του κόσμου,  αποφεύγοντας το χλιαρό, το  άχρωμο, το άγευστο και το άνοστο. Για αυτό και το ύφος και  το στυλ  έκφρασης και  γραφής μου έχει μια υπερβολή υπερρεαλιστική και μερικοί ανοήτως το εκλαμβάνουν ως κυριολεξία.

Είναι μια  αλληγορία ερμηνεία απλή. Ο Όμηρος με βοήθησε στο να κατανοήσω τον εαυτό μου, τον κόσμο γύρω μου και το ταξίδι μου στη ζωή και νιώθω ευγνώμων γι αυτό.

Ποιο πρόσωπο από τα Ομηρικά Έπη  σου αρέσει περισσότερο; Η κλασσική ερώτηση.

Όλα τα πρόσωπα των Ομηρικών Επών και οι χαρακτήρες τους έχουν το ενδιαφέρον τους. Είναι καταστάσεις αρχέτυπα, πρόσωπα ζωής, όμως μου αρέσει η Πηνελόπη. Είναι ένας χαρακτήρας ακεραιότητος δύναμης θάρρους  αισθητικής, σοφίας στρατηγικής αντοχής. Είναι η αφοσίωση η αγάπη η  υπομονή,  το κουράγιο. Μεγαλώνει ένα παιδί  μόνη της κυβερνά ένα χαοτικό νησί βασίλειο, πλέκει υφαίνει με τα χέρια της, εφευρίσκει τρόπους να κερδίσει χρόνο, αντέχει την ερημιά την απελπισία  την μοναξιά.  Βάζει σε δοκιμασία όχι μόνο του μνηστήρες αλλά και τον Οδυσσέα. Μου αρέσει η Πηνελόπη γιατί είναι ΦΑΡΟΣ για όλα τα πρόσωπα της Οδύσσειας.  Είναι φάρος και έμπνευση  για όποιον και ό,τι αγαπά.

Ο Όμηρος είναι  μεγάλος διαχρονικός ποιητής και το Ομηρικό ζήτημα που ανοίγεται κάθε φορά με θέμα τον Όμηρο τεράστιο με τους  Ομηριστές και τους εκάστοτε  συγγραφείς . Έχεις γράψει κάποια βιβλία   στον απόηχο της ενασχολήσεως σου;Στη διάρκεια του 20ού αιώνα τα πράγματα δεν  έχουν αλλάξεις  Η μελέτη του συγγραφέα σταμάτησε να προσελκύει το ενδιαφέρον. Συνεπώς, σε ό,τι αφορά τη μελέτη της λογοτεχνίας, ο συγγραφέας έχει απολέσει από καιρό τα πρωτεία του, σε σημείο ώστε πολλοί σήμερα  να ομιλούν ορθώς  για το «θάνατο του συγγραφέα»;

Είμαι ομηρίστρια  επειδή ασχολούμαι με αυτό το θέμα των Ομηρικών Επών, αλλά δεν αισθάνομαι συγγραφέας με την κλασσική έννοια του  όρου επειδή ποτέ δεν μου άρεσε να  γράφω. Μου αρέσει να διαβάζω, να σκέπτομαι, να ακούω περισσότερο από το να μιλώ,  να μαθαίνω, να αφουγκράζομαι, να φτιάχνω πράγματα με τα  χέρια μου, να λύνω προβλήματα, εξισώσεις,  αλλά να γράφω εκθέσεις ιδεών  είναι για μένα μια άσκηση  αυτοβελτίωσης και αλληλεπίδρασης  εκπαιδευτικού περιεχομένου.

Αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο δεν θα το έκανα. Ποτέ δεν θα είχα την υπομονή να τελειώσω και να διορθώσω ένα βιβλίο και επειδή υπακούω στην έμπνευση της στιγμής δεν μπορώ να γράψω κατά παραγγελία. Όταν μπορώ,  όταν θέλω.και όταν κάτι μου αρέσει πραγματικά και πηγάζει από μέσα μου.

Αισθάνομαι περισσότερο  μπλόγγερ και χαίρομαι που ζω στην εποχή των μπλόγγερ στη σύγχρονη μορφή τηλεπικοινωνίας. Η παλιά  μορφή  της  τηλεόρασης και του παθητικού ακροατή, παρ ΄όλο που γέννησε  πολλούς ΤΗΛΕΓΟΝΟΥΣ, έχει πεθάνει. Το διαδίκτυο σήμερα είναι η σύγχρονη ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ και αν χρησιμοποιηθεί σωστά από τα παιδιά του Οδυσσέα, σαν καθαρός νους, είναι  ο σύγχρονος ΝΕΟΣ ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ. Ως  μπλόγγερ είσαι πλέον   μέρος της αλληλεπίδρασης . Ο κίνδυνος  που ελλοχεύει   βρίσκεται στην άσκοπη περιπλάνηση , στη υπερπληροφόρηση και στην έλλειψη κριτικής σκέψης, φιλτραρίσματος και  διάκρισης.Και φυσικά το διαδίκτυο είναι  μια μορφή παγκοσμιοποίησης που  όλοι παίρνουμε μέρος. Άλλωστε ένα από τα πράγματα που με απασχόλησαν σε σχέση με τον Όμηρο, τον ακριβολόγο των ονομάτων ήταν το  όνομα του γιου του Οδυσσέα. Δεν τον ονόμασε ΑΓΧΕΜΑΧΟ, ενώ κοντά στον Οδυσσέα πολεμούσε.

Το ΤΙΜΕ στο εξώφυλλο του  τοποθετεί τον ανώνυμο μπλόγγερ το πρόσωπο της χρονιάς  το 2004. Πως και πότε  ξεκίνησες ως μπλόγγερ;

Ξεκίνησα το 2008, με το πρώτο ιστολόγιο: ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ.Ήταν μια  παρουσίαση των Ομηρικών με ένα ιδιαίτερο και πρωτότυπο τρόπο,  σύνδεση των κυριότερων γνωστικών θεμάτων και ταυτόχρονα μία ζωντανή παράσταση με αυθόρμητα σχόλια και συμμετοχές για το κοινό.Η ιδέα κυοφορούσε μέσα στο μυαλό μου μετά  από την συνάντηση και την συζήτηση με τον  Λίο Λεών, τον δον Λεόν αλληγορικά, μία ιδιαίτερη ομηρική προσωπικότητα, ένα απόγευμα , ένα μενεξεδένιο δειλινό στην νέα παραλία της Θεσσαλονίκης. Είχα αρχίσει να μελετώ τον Όμηρο επισταμένως,ο μικρός  τότε γιος μου έπαιζε αμέριμνος δίπλα μου, όταν πλησιάζοντας ένα φτωχός επαίτης ακαθορίστου ηλικίας  με φωτεινό βλέμμα, έβγαλε το καπέλο του απαγγέλοντας  αποσπάσματα από τα Ομηρικά Έπη. Τα γνώριζε πολύ καλά και αυτό με άφησε κατάπληκτη, αλλά χάθηκε ξαφνικά πριν προλάβω  να του  μιλήσω. .Προσπάθησα να τον ξαναβρώ αλλά στάθηκε δύσκολο. Τον ξανασυνάντησα  μετά πολύ καιρό και συζητήσαμε για πολλά.

Γιατί δεν  βάζεις μια αγγελία; Μπορεί κάποιος να απαντήσει.

Ήταν τα λόγια του, στην ευχή μου, μακάρι να ήταν  Οδυσσέας εδώ.

Και  έτσι έβαλα την αγγελία

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Αυτό είναι  σουρεαλισμός ή ρεαλισμός; Αλήθεια ή ψέμματα΄;

Αυτό είναι μαγικός ρεαλισμός . Ο πολεμιστής δεν λέει ποτέ ψέμματα, αλλά και ποτέ όλη την αλήθεια. Είναι σαν τους Ινδιάνους που δεν λένε, δεν μιλούν   οριστικά  για   τα πράγματα θεωρώντας το  παραμόρφωση της αλήθειας. Δίνουν αυτά τα υπέροχα ονόματα, αντιπροσωπευτικά της ιδιότητος του προσώπου, ο Γκρίζος Αετός,το Λευκό Φτερό οι 10 Αρκούδες.Τα υπόλοιπα τα αφήνουν  στη διαίσθηση. Ο καθένας τα ερμηνεύει με τον τρόπο του. Είναι αλήθειες παρά μόνο με την μορφή προτάσεων και μόνο αν υπάρχουν,  αναδύονται από μέσα σου.

Ίσως  μέσα από  το χάος  μπορεί να  γεννηθεί  ένα αστέρι και ο Ησίοδος  μέσα από την  θεωρία του για το Χάος  γεννά  την Θεογονία στην ερμηνεία του Κόσμου με τον χορό των Μουσών. Κάπου μακριά μια  πεταλούδα χτυπά τα πολύχρωμα  φτερά της . Μπορεί ένας απλός άνθρωπος να  ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της κατεστημένης σκέψης με μέσα πενιχρά,  ελκυστής του  ανεμοστρόβίλου αλλαγής;

Μπορεί. Αρκεί να είναι σε δρόμο, ένα μονοπάτι που να έχει καρδιά.

Ρωτήσαμε την Αστραία για όλα τα ψέμματα και τις αλήθειες που μας έχει πει.

Μας  απάντησε με την τιμή του πολεμιστή:

ΓΙΝΕ Η ΑΛΛΑΓΗ

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ  ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

και μετά  αυτή θα σαρώσει το σύμπαν  και μέσα από ένα κοσμογονικό χάος θαρθεί και θα γεννηθεί.

Λέανδρος Λαμπρινός για την Ομηρική Πολιτεία

Ως πολεμιστές μπαίνουμε στην μάχη και τα δίνουμε όλα. Η μόνη αποτυχία στην ζωή  είναι να μη πολεμήσεις. Το άψογο πνεύμα του πολεμιστή  ξυπνά,  αναδύεται από την κατάθεση αυτή με μια νέα δύναμη και ισχύ.

Ι Φεβρουαρίου 2016